پنج سال از روی کار آمدن دولت تدبیر و امید می گذرد و  دولتی که قرار بود با امید مشکلات مردم را حل کند و چرخ کارخانجاتشان را بچرخاند، خود به یکی از وارد کنندگان قهار تبدیل شد و حاشیه سازان این روزها و سرگرم کردن مردم به سخنان اپوزیسونی آنان هم سپر بلا و راه فراری برای پاسخگویی شده است.

به گزارش دانشجو سلام؛ خروس ۹۷ که آوازش را سر دهد به گوش دولتیان می رساند که پنجمین سال دولت تدبیر و امید هم تمام شد و وارد سالی جدید می شوند.

دولتی که در این مدت نشان داد حقا و انصافا راه گریز از مشکلات را خوب بلد است و در هر مقطعی استراتژی مخصوصی برای فرار از پاسخگویی دارد.

 برای چهار سال اول که که خب مانند هیشه دولت قبل مسئول بود و در هر مطالبه ای که می شد فورا و بدون چون و چرا مردم را به آنان حواله می داد و رییس جمهور غیابی باید پاسخگو می شد که این مشکلات از کجا آمده و باید چگونه حل شود؟!

این روش خوب بود اما برای مدت چهار سال دیگر، جواب نمی داد، و باید برای تبلیغات دور دوم روی کار آمدنش، شیوه جدیدی را اتخاذ می کرد این بار رقییب هراسی بهترین روش برای ترساندن مردم شد که آی مردم خبر ندارید که  فلانی بیاد قرار است دیوار کشی در پیاده رو ها شود و چنان و چنین ...

بلاخره از هر طرفندی که شد از عوض کردن جای جلاد و شهید تا ورود کردن به خط و قرمزهای امنیتی توانست  با یک رای ۵۷درصدی  خود را به خیابان پاستور برساند و تنها کلید فتح شده اش همان کلید اتاق ریاست جمهوری باشد.

یک سال از آن زمان گذشت اما وعده های داده شده نه تنها عملی نشد بلکه شواهد و اعتراضات مردم نشان می دهد وضع بدتر هم شده ، مردم قرار بود میوه های برجام را بچینند اما به جای میوه شاهد بودند کودهای انسانی به کشور صادر شده و احتمالا همین قدر در توان دولت بود و مردم باز هم باید سطح خواسته ها و توقعاتشان را از دولت کم کنند.

مجلس شورای اسلامی که در این مدت ثابت کرد باید «کان لم یکن» بپنداریش و رویش نمی توان حساب کرد چرا که همین قدر که در این شرایط اقتصادی نماینده ای با کمتر از ۵ میلیون تومان حقوق دزد نشده است باید ملت خدایشان را هم شکر کنند و توقع رسیدگی به پرونده مدیران نجومی بگیر،سوءاستفاده و نقض برجام توسط آمریکا و دولتهای غربی ،استیضاح وزیر راه ،سوال از رییس جمهور بابت موسسات مالی و ، اجرای سند۲۰۳۰ و دهها مسئله دیگر پیشکشان.

تا اینجا خیال دولتیان جمع است از نمایندگان .تنها می ماند افکار عمومی که آن هم به برکت تفاله های انحرافی و حاشیه ساز های دیگر یقینا قابل حل است.

وقتی که آخر سال شده و تو نمیتوانی برای حل مشکلات زلزله زدگان کرمانشاه حرفی بزنی و یا از گران شدن تخم مرغ چیزی بگویی بهترین راه  این است بازی جدیدی ایجاد کنی، یا اینکه همان بیرق قدیمی را دوباره علم کنی و ببینیم این نیروی بریده از ولایت فلان جا چه گفته و یا چه نگفته است که همان بشود تیتر اول رسانه های دولتی و نقل مجلس کسانی که قرار است مشکلات اقتصادی مردم را حل کنند ! و یا اصلا بیایم بگوییم بیاید رفراندوم برگزار کنیم.

اما حرف اینجاست که شاید امثال سلبریتی ها فریب این بازی ها را بخورند اما دولت محترم خوب می داند که اینها همه اش راهی برای فرار از پاسخگویی است و حاشیه کردن سخنان رییس جمهور سابق و یا حرفهای عجیب و غریبی که از اسلامی کردن در جشنواره خوارزمی گفته اند همه اش از جنس حرفهای تبلیغاتی زمان ریاست جمهوری است که دولت به آنان اعتقاد ندارد.

 همانطور که یک روز بعد از انتخابات، رییس جمهور بر سر مزار پدر موشکی حاضر شد و منافین و جلادان دهه ۶۰ را محکوم کرد، فردا هم حرف از رفراندومی که امروز  گفته و حاشیه سازی های دیگرش را محکوم می کند، اما چه کند برای سرپوش گذاشتن بر مشکلات فعلا به آنها نیاز دارد!

اما همه باید به این نکته توجه داشته باشند که هیچ کسی انقلابی نمی‌ماند مگر اینکه منافع مردم، انقلاب و اسلام برایش از منافع خود و اطرافیانش بیشتر اهمیت داشته باشد!و همواره خود را در پیشگاه عدل الهی و خون شهدا پاسخگو بداند.

به قلم ؛ لیلا هاشمی

انتهای پیام/

نوشتن دیدگاه

توجه!

نظراتی را که حاوی توهین یا افترا است، منتشر نمی شود.
نظرات شما پس بررسی توسط مدیریت سایت نمایش داده میشود


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

نظرسنجی

به نظر شما آیا دانشگاه توانست تاکنون راه حل منطقی برای حل مشکلات اقتصادی اراِئه دهد؟